Gökyüzündeki yıldızlar gibi
benim yalnızlığım.
milyonlarca yıldızlar arasında
yapayalnızım.
Ne gülebiliyorum nede
ağlamaya gücüm yetiyor,
zaman tünelinde kaybolmuş gibiyim.
Ellerimi tutuyor bir el
ama ben hala üşüyorum.
gücüm yeter mi bilmiyorum
artık yaşamaktan korkuyorum.
Rüyalarım bile sanki düşman bana
kabus üstüne kabus görüyorum
bir uçurumun kenarına gelmiş yalnızlığım
aşağı düşmekten korkuyorum.
Bir cımbızla çekiyorum
hayatın içinden mutluluğu
onu bile yaşamayı beceremiyorum.
Güneş doğmayı unuttu sanki
dünyama,
Kuşlar kanatlarını çırpmıyor
artık,
mevsimler durdu sanki değişmiyor
nedense,
ah benim yalnızlığım ahhhhhhhhhhhhh.
27/08/2009 HAYAT HERŞEYE RAĞMEN ÇOK GÜZEL
SSS
Arama
Kullanıcı Grupları
Kayıt Ol
Profil
Mesajlarınız İçin Giriş Yapın
Giriş
|| 
