Çok acı hayat be gülüm
Sonunda var ya ölüm
Geldimi geçmiyor sancısı
Sanki herkes tükenmişte
Dönüp dönüp tüm oyunlarını
Bana oynuyor hayat
Saf mı buldu beni ne
Sesim çıkmıyo ya hani
Gece rüyasında öcü görmüş çoçuklar gibi
Çaresiz kalmış başı boşlar gibi
Ya da yoldaki sarhoşlar gibi
Cebimde umudumun kaldıgından umutsuz
Kadere yükleyerek herşeyi kandırıyorum kendimi...
Nasıl olsa diyerek başlayan her cümlemin sonu
''Keşke'...'' ile bitıyor Oysa hiç keşke demezdim
Şimdi ise dua ettigim kadar çok ''Keşke!...'' diyorum
Acımıyor ki hayat bana
Bu aşkın derdi ne ki benimle
Mutluluğu sakladı bir çift gözün ardına
Kapadı gözlerimi
Oysa bu kadar acımasız olamazdı
Ne yaptım ki ben ona
Buna da alıştım zamanla
Safça yuttum hayal kırıklıklarımı
Bu oyunun oyun bozanı yine ben olmadım ...
AsLı
Melek Olmak Değil Derdim
Ama Asla Ben $eytan Olmak İstemiyorum...
En son _AnGeL tarafından 14 Tem 2006 01:09 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
|