 |
|
 |
|
SERSERİ
| Sempatik Üye

| Kayıt: 08 Ağu 2005 | Son Görülüşü: 03 Hzr 2008 | Mesajlar: 2619 Seviye:40 | Altın: 4535 |
|
|
|
|
Hepsi zor ya$adikca, o hayata tutunan yanimiz olmasa nasil dayanirdikki? Daglara yüklense yikilacaklari acilara. Hangimize zor degilki hayat? Kacimiz her gün mutluyuz ve acilar aslinda kimi atliyorki..? Hepsi zor ya$adikca, gitmekte zor kalmakta, o yola sapmakta, yerinde saymakta...
Baglanmakta zor hayatta gururunu korumakta, kaybetmekte zor kazanmakta.... Bir gül yeti$tirmekte zordur ya bir gülü cikarmak kalbinden... Dogmakta zor, ölmekte zor, hayat zor, olmasaydi o hayata tutunan yanimiz nasil katlanirdik o dünyalardan büyük dertlere, acilara... Güne$i görmek zor bazen, bazen yagmura katlanmak cok zor, hasta olmak zor, sagligin kiymetini bilmek daha zor....
Gülümsemek zor bazen gözlerin ya$ doluyken, anlatmak zor anlamak zor dilinin ucundayken söylemek icin öldügünüz kelimeler susmak cok zor...
Kapiyi calmadan gelen acilar zor, uzaklara hasret zor, özlemek zor, ayrilik cok zor, ölüm hepsinden daha zor...
Hepsi zor ya$adikca, yürümek zor engelli patikalarda, dü$mek daha zor kalkmak cok zor. Bir dostu beklemek zor pencere ardinda ya bir dost bulmak? Yalnizlik zor kirilmak zor, kirdigin kalbi kazanmak cok daha zor...
Sevgisizlik zor, onun yüzünü görememek sesini duyamamak zor doyasiya, ba$kasinin oldugunu bilmek cok daha zor...
HEPSI ZOR YA$ADIKCA, HEPSI COK ZOR....
|
|
|
|
 |
|
 |
|